Pink Generation

Dwa lata temu zdiagnozowano u mnie nowotwór złośliwy skóry - raka podstawnokomórkowego. Było to dla mnie bardzo trudne doświadczenie, szczególnie że zmiana dotyczyła twarzy i wymagała głębokiej interwencji chirurgicznej. Ten typ nowotworu szybko się rozprzestrzenia, ale dzięki regularnej profilaktyce i szybkiemu wykryciu udało mi się zainterweniować w odpowiednim momencie, zatrzymać ten proces i całkowicie wyleczyć. Dziś wiem, jak ważne są regularne badania i mimo strachu przed diagnozą nigdy ich nie omijam.

Kilka miesięcy temu zdiagnozowano u mnie niezłośliwego guza piersi o wielkości ponad 5 cm, dodatkowo wyczułam go sobie sama. Mimo regularnych badań mój guz urósł w pół roku. Usłyszenie diagnozy było dla mnie bardzo trudne i ciężko było mi się z tym pogodzić. Teraz już wiem, że niezależnie od tego, czy masz 18 lat, czy 50, trzeba dbać o profilaktykę, bo gdybym nie zareagowała w odpowiednim momencie, nie wiem, co mogłoby się wydarzyć.

Od pierwszego okresu, który dostałam przed 12 urodzinami, zmagam się z problemami hormonalnymi, nagłym przerostem piersi, bardzo bolesnymi miesiączkami oraz krwawieniami, które potrafiły trwać nawet trzy tygodnie. Z czasem pojawiały się też nawracające zapalenia piersi i torbiele, a także podejrzenia endometriozy. Bycie kobietą kojarzyło mi się głównie z bólem i przemęczeniem.

Przez lata to właśnie biust miał największy wpływ na moje dojrzewanie. Był nieproporcjonalny do mojej sylwetki i przyczynił się do znaczących problemów z kręgosłupem. Miesiąc przed 19 urodzinami zdecydowałam się na redukcję piersi. Mimo że wielu lekarzy pytało mnie, czy jestem pewna tej decyzji i czy wiem, z czym wiąże się ta operacja, nie miałam wątpliwości.

Dziś, lżejsza o 1,5 kilo, kiedy kończę okres rekonwalescencji, wiem, że była to najlepsza decyzja, jaką mogłam podjąć. Nie wyobrażam sobie kolejnych kilkudziesięciu lat życia jako „stara ja”. Postawiłam swoje zdrowie i komfort na pierwszym miejscu, bardzo się cieszę, że mogłam to zrobić, i życzę tego innym kobietom.

Cześć, mam na imię Mia. Mam 18 lat i jestem studentką w Londynie. Kocham gotować, podróżować i spotykać się ze znajomymi.

Kiedy miałam 16 lat, przez przypadek wykryłam u siebie guza w lewej piersi. Na szczęście okazało się, że był to zwykły gruczolakowłókniak, czyli łagodny, niezłośliwy nowotwór. Jednak ponieważ wcześniej się nie badałam, zdążył urosnąć do 4 cm. Kilka miesięcy później miałam operację usunięcia guza. Do tego czasu urósł jeszcze o kolejny centymetr.

Po kilku tygodniach wróciłam już w stu procentach do siebie, jednak całą tę sytuację bardzo przeżyłam psychicznie. Wtedy pomyślałam, że chciałabym zrobić coś dla wszystkich moich koleżanek - żeby były bardziej świadome swojego ciała, wiedziały, jak je obserwować i mogły w przyszłości uniknąć podobnych sytuacji.

Dzisiaj mam własną fundację, która zajmuje się właśnie tym - i jeszcze więcej. Z czasem rozszerzyłyśmy naszą działalność również na chłopców, ucząc młodych ludzi, jak dbać o swoje zdrowie i jak ważna jest profilaktyka.

Jestem niezmiernie wdzięczna, że życie pokierowało mnie właśnie w tę stronę. Z trudnego doświadczenia powstało coś, co dziś może pomóc innym.